วันอาทิตย์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

กุ้งล็อบสเตอร์

กุ้งล็อบสเตอร์


ล็อบสเตอร์ (Lobster) เป็นสัตว์ทะเลน้ำเค็มขนาดใหญ่ ลักษณะลำตัวจะมีสีดำปนแดง[1] ชื่อของกุ้งชนิดนี้มาจากคำในภาษาอังกฤษสมัยโบราณว่า Loppestre เป็นคำสมาสของคำภาษาละตินว่า Locusta แปลว่า ตั๊กแตน และ Loppe ในภาษาอังกฤษ ที่แปลว่า แมงมุม ล็อบสเตอร์เป็นสัตว์ขาปล้อง สายพันธุ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือล็อบสเตอร์ยุโรปกับล็อบสเตอร์อเมริกา เจริญเติบโตด้วยการลอกคราบ เนื่องจากฟันที่ใช้บดอาหารในกระเพาะอาหาร เป็นส่วนหนึ่งของโครงกระดูกภายนอก จึงจำเป็นต้องดึงเอาเนื้อเยื่อของลำคอ กระเพาะ และทวารหนักออกมาด้วย แต่ไม่ใช่ทุกตัวที่จะรอดชีวิตจากกระบวนการลอกคราบนี้


เรียบเรียงจาก วิกิพีเดีย 
ที่มา https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C

วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

ทะเลไทย

ทะเลไทย สวยติดอันดับโลก 
1. หมู่เกาะสิมิลัน ทะเลน้ำใส                                                                                                                                                                                  อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา อำเภอท้ายเหมือง ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในแถบบริเวณนี้ หรือแม้แต่นักเที่ยวที่เดินทางมาสัมผัสเองต่างก็เปรียบเปรยว่าที่นี่เหมือนสรวงสวรรค์ใต้สมุทรที่อุดมไปด้วยสิ่งมีชีวิตใต้น้ำหลากสายพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นหมู่ปะการัง หรือหมู่ปลาหลากสีสันน้อยใหญ่ มีน้ำทะเลใสราวกับกระจก พอมองภาพกว้างๆ แล้วนึกว่าเรือลอยได้ บริเวณชายหาดยังมีหาดทรายสีขาวนวลเนียนน่าเดินเลยลุยรับลมทะเลเป็นอย่างมาก  อีกทั้งที่นี่ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของแหล่งน้ำลึกที่สวยงาม ติดอันดับ 1 ใน 10 ของโลก แนะนำว่า ใครที่จะเดินทางมาที่นี่อยากให้มาอยู่สัก 3 วัน 2 คืน รับรองว่าจุใจแน่ ทั้งดำน้ำ ทั้งดูทัศนียภาพธรรมชาติรอบๆ ที่สวยๆ น่าจะเต็มอิ่มจนไม่อยากกลับเลยทีเดียวล่ะ                                                                                                                                
  หมู่เกาะสิมิลัน ทะเลน้ำใส

 หมู่เกาะสิมิลัน ทะเลน้ำใส
  ขอบคุณข้อมูลจาก sanook
          https://www.sanook.com/travel/1397261/
































วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

คาตานะ

ผ่าประวัติศาสตร์ดาบซามูไร: คาตานะ
ดาบคาตานะเป็นดาบญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงที่สุดตลอดกาล อาวุธที่ดูน่าเกรงขามชนิดนี้ ไม่ได้เพียงแต่ดูสง่างามในยามกวัดแกว่งเท่านั้น แต่ยังมีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนานแฝงอยู่ในโค้งดาบอันงดงาม
คาตานะเป็นดาบชนิดหนึ่งที่ใช้กันในสมัยโบราณของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะที่สะดุดตา คือ มีความโค้งเล็กน้อยและมีด้านคมด้านเดียว มีกำบังรูปโค้งหรือสี่เหลี่ยม และด้ามจับที่มีลายแบบเดียวกันสำหรับถือด้วยสองมือ เป็นดาบที่จะคาดอยู่ที่เอวของเหล่านักรบซามูไรในอดีต                                  ความเป็นมา                                                                                           
          การผลิตดาบมีมาหลายศตวรรษแล้วในประเทศญี่ปุ่น แบ่งได้เป็นยุคต่าง ๆ คือ จูโคะโตะ (Joukoto) (ประมาณ ค.ศ. 900 ), โคะโตะ (Koto) (ค.ศ. 900-1596), ชินโตะ (Shinto) (ค.ศ. 1596-1764), ชินชินโตะ (Shinshinto) (ค.ศ.1764-1876), เก็นไดโตะ (Gendaito) (ค.ศ. 1876-1945) และชินซาคุโตะ (Shinsakuto) (ค.ศ. 1953 ถึงปัจจุบัน)                                                                                                                        ลักษณะของดาบคาตานะ
          ดาบคาตานะปรากฎขึ้นครั้งแรกประมาณปี ค.ศ.1400 ถือเป็นดาบแบบใหม่ที่พัฒนามาจากดาบทาชิ (“tachi”) สำหรับคาตานะ หมายถึง คมดาบที่หันขึ้น โดยการตั้งชื่อดาบนั้นจะสื่อถึงลักษณะของรูปแบบคมดาบใหม่ เช่น “อุจิกาตานะ” (“Uchigatana”) หรือ “ทสึบะกาตานะ” (“Tsubagatana”)
          ดาบชนิดใหม่นี้ ทำให้รูปแบบการต่อสู้เปลี่ยนไปด้วย โดยนักรบที่ใช้ดาบคาตานะจะสามารถชักดาบและฟันได้ในการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว ทำให้การต่อสู้เป็นไปอย่างรวดเร็วและขึ้นอยู่กับการเคลื่อนไหวแรกเป็นหลัก ช่างตีดาบจะต้องทราบถึงรูปแบบการต่อสู้เพื่อที่จะผลิตดาบออกมาได้อย่างเหมาะสมกับการใช้งาน ความยาวของดาบคาตานะในสมัยศตวรรษที่ 16 อยู่ในช่วงประมาณ 70-73 ซม. โดยมีการเปลี่ยนแปลงให้สั้นลงไปจนถึง 60 ซม. ก่อนที่ในอีก 100 ปีต่อมาจะกลับไปอยู่ที่ความยาวเดิม
          ดาบคาตานะสามารถใช้คู่กับดาบขนาดเล็กกว่าได้ เช่น “วากิซาชิ” (“wakizashi”) หรือ “ตันโตะ” (“tantō”) การพกดาบคู่สั้นยาวนี้เรียกว่า “ไดโช” (“daishō”) ซึ่งเป็นเครื่องบ่งบอกถึงอำนาจและชนชั้นทางสังคมของซามูไร
ประวัติศาสตร์ของดาบคาตานะ
          ในสมัยเมจิ ดาบคาตานะลดความสำคัญลงไปพร้อม ๆ กับสถานะและการเปลี่ยนผ่านยุคสมัยของซามูไร จนกระทั่งไม่มีการใช้ดาบชนิดนี้และแทบจะสูญหายไป เพราะมีกฎหมายการห้ามพกอาวุธในที่สาธารณะ จนกระทั่งถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็มีเฉพาะคนในกองทัพเท่านั้นที่ได้รับอนุญาติให้พกดาบได้ อย่างไรก็ตาม การผลิตดาบจะอยู่ในรูปแบบอุตสาหกรรมที่ลดคุณภาพลงและมีลักษณะแตกต่างออกไป เมื่อเวลาผ่านเลยไปความรู้เกี่ยวกับการตีดาบก็ค่อย ๆ เลือนหายไป
          หลังจากมีการห้ามผลิตดาบในช่วงปี ค.ศ. 1945 ถึง 1953 บรรดาช่างตีดาบได้รับอนุญาตให้ทำงานภายใต้กฎที่เข้มงวด แม้แต่ในปัจจุบันช่างเหล่านี้ก็ต้องผ่านการฝึกงานเป็นระยะเวลา 5 ปี และสามารถตีดาบยาวได้เพียงแค่ 2 เล่มต่อเดือน และดาบทุกเล่มจะต้องได้รับการลงทะเบียนจากรัฐบาล
           ในปัจจุบัน ดาบคาตานะส่วนมากทำขึ้นในรูปแบบอุตสาหกรรมด้วยวัสดุและวิธีการที่ถูกลง ดาบคาตานะแบบดั้งเดิมจึงกลายเป็นของหายากและมีราคาแพง ซึ่งเป็นที่นิยมของเหล่านักสะสมทั่วโลก

ขอบคุณข้อมูลจาก jpninfo

http://jpninfo.com/thai/6331

วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

รูป

Gear
ที่มา : https://mocah.org/4600146-macro-cogwheel-gear-engine-vintage-industrial.html

Engine-Car
ที่มา : https://mocah.org/4514734-engine-car.html